Metoda WenDo, jako sposób na budowanie kobiecej niezależności.

Dziewczynki w Polsce przez lata były sprowadzane do syndromu grzeczniejszego i bardziej uległego dziecka niż chłopcy. Zbyt często  rodzice nieświadomie nakładali na nie ograniczenia, które stanowiły ich życiowy nadbagaż. Wsadzane w rolę przysłowiowej Pani Domu, nie dostrzegały w sobie wewnętrznego potencjału, siły charakteru, osobowości lidera, ale przede wszystkim uzależniały własne potrzeby i poczucie własnej wartości od innych ludzi.

Dzisiaj działają organizacje i fundacje, które pomagają kobietom w odkrywaniu ich silniejszego JA, co często pomaga im wyjść z kręgu przemocy zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Jedną z takich organizacji jest Fundacja Pozytywne Zmiany

założona przez Annę Chęć i Alinę Kulę, której główne motto to: Krok za krokiem do świata bez przemocy – kontrolujemy/edukujemy/pomagamy, a jednym z działań jest prowadzenie warsztatów WENDO.

Wierzę, że dzięki trudnej pracy na rzecz odczarowania kobiecej rzeczywistości takich działaczek, jak Ania i Alina, doczekamy się czasów w których, nawet jeśli będą istnieć mężczyźni, którzy są gotowi skrzywdzić kobietę, to nie będą istnieć kobiety, które będą bite i poniżane. Wierzę, że doczekamy się wielkich zmian w sposobie patrzenia na rolę córki i żony we współczesnym społeczeństwie. Nadszedł czas, aby uzbroić nas w wartości, które pomogą nam stać się niezłomnymi, odważnymi i zuchwałymi w dążeniu do własnych marzeń.

Ten wywiad dedykuję wszystkim rodzicom małych dziewczynek, ponieważ to od Was zależy, czy Wasza Córka będzie na tylne silna i niezależna, aby nigdy nie stać się czyjąś ofiarą. Tylko Wy możecie wpoić jej przekonanie o nienaruszalności jej indywidualnych granic i dać siłę do sięgania po więcej niż oczekują od niej inni. Wychowując dziecko, współtworzycie jego osobowość, dajecie mu fundamenty. Dlatego wychowujcie mądrze i bierzcie pełną odpowiedzialność za własne dziecko, które jest najcenniejszym dziełem Waszego życia.

Zapraszam Was do lektury wywiadu z dwiema niesamowitymi kobietami, które stworzyły miejsce w którym każda z nas może odkryć siebie na nowo i tym samym stać się jeszcze silniejsza i bardziej świadoma siebie.

Według danych w Polsce, co 40 sekund kobieta doznaje przemocy. Dlaczego w XXI wieku w kraju demokratycznym z dostępem do edukacji, dochodzi do tak wielkiej skali przemocy wobec kobiet?

Powodów jest wiele. Wśród nich z całą pewnością możemy wymienić nierówności społeczne, w tym te dotyczące płci. Przemoc zawsze oparta jest na relacji siły i władzy, sprawca ma i może zawsze więcej. Np. jedna osoba jest zależną od drugiej finansowo i na tym oparta jest przemoc ekonomiczna. Przypomnijmy, że na całym świecie kobiety wciąż zarabiają mniej, a także częściej zostają w domu i wychowują dzieci. Nie mają własnych pieniędzy i zaczyna się nierówny dostęp do środków i dóbr, szantaż, trwanie w sytuacji wydającej się nie mieć wyjścia.
Ogólnie rzecz biorąc przemoc wobec kobiet, to ogromny problem społeczny dziś i w przeszłości. Nie łatwo zmienić źle pojęta tradycję i role społeczne, na których ktoś korzysta. Powoduje to wciąż istniejącą ogromną skalę przemocy wobec kobiet. Kolejnym powodem jest (i stwierdzamy to z ogromną przykrością) często słabo zorganizowana i mało skuteczna pomoc osobom doświadczającym przemocy, w tym pomocy prawnej. My jako Fundacja Pozytywnych Zmian monitorujemy wyroki sądów w sprawach z Art. 207- znęcanie się, czyli właśnie sprawy dotyczące przemocy.


Oto kilka faktów:
– prawie 64% wyroków jest wydawanych z warunkowym zawieszeniem wykonania kary;
– niezwykle rzadko, bo tylko w 4,1% zastosowano nakaz opuszczenia lokalu,
– zakaz zbliżania się sprawcy do osoby pokrzywdzonej zastosowano jedynie w 8,04% wyroków;
– tylko 8,81% sprawców skierowano na odbycie programów oddziaływań korekcyjno-edukacyjnych.


Jak pisze dr Sylwia Spurek, zastępczyni Rzecznika Praw Obywatelskich ds. Równego Traktowania we wstępie do naszego raportu: „Fakt, że ktoś nie czuje się bezpiecznie we własnym domu, to jedna z największych patologii XXI wieku. Bez konsekwentnego i stanowczego stosowania wszystkich dostępnych prawnie narzędzi nie mamy szansy na zwalczenie tej patologii”. Jeszcze jednym powodem z całą pewnością jest społeczne przyzwolenie na przemoc i niereagowanie na nią. Wciąż pokutuje pogląd, że cokolwiek by się nie działo u ludzi za ścianą „to ich prywatna sprawa”. Dlatego wciąż promujemy hasło „Przemoc domowa, sprawa publiczna”. Powodów jest pewnie jeszcze kilka, wymieniłyśmy te z naszej perspektywy najważniejsze.

problem przemocy wobec kobiet

Jaki typ kobiety jest najbardziej narażony na bycie w przyszłości ofiarą?

To bardzo ważne, aby nie odwracać uwagi od sprawców przemocy i nie obarczać winą kobiet pokrzywdzonych przemocą. To sprawcy popełniają przestępstwo i to przede wszystkim powinno być tematem pracy organów ścigania. Warto zadać pytanie, czym kierują się sprawcy przemocy atakując daną osobę. To ważne, aby nie piętnować „ofiar” tylko zwracać uwagę na pobudki osób stosujących przemoc.
Natomiast faktycznie warto wiedzieć, że sprawcy wybierają zdecydowanie częściej osoby spokojne, uległe, niestawiające granic. Sprawdzają nasze reakcje i jeśli nie reagujemy, idą zawsze o krok dalej. Kanadyjskie badania pokazują, że w sytuacji ataku, jeśli napadnięta kobieta krzyczy, broni się i wzywa pomocy, sprawcy w 80% odpuszczają. A więc nie bójmy się reagować, kiedy czujemy, że coś jest nie tak. Zaufajmy swojej intuicji i nie dajmy sobie wmówić, że jesteśmy histeryczkami, przesadzamy i reagujemy zbyt mocno. Jeśli na przykład czujesz, że w autobusie ktoś dotyka Cię w dziwny sposób, nie wstydź się i nie bój- reaguj. Masz dużą szansę uniknąć dalszych kłopotów. Takie sytuacje często się rozkręcają, a my chcemy zakończyć je jak najszybciej. Tak samo w stałym związku- stawiajmy granice i nie dajmy ich przekraczać. Asertywnie, z szacunkiem, ale dbając o siebie.

Czy podczas narzucania z góry syndromu grzeczniejszego dziecka dziewczynkom zmniejszamy ich zdolności do asertywności i mówienia NIE, kiedy sytuacja tego wymaga?

Zdecydowanie tak. Niestety dziewczynki wychowywane są do bycia cichymi, grzecznymi i podporządkowanymi. Uczymy dzieci, że nikt nie liczy się z ich zdaniem i mają być posłuszne. Zwróćmy uwagę na taką sytuację- każemy naszym dzieciom dać buziaka nielubianemu wujkowi albo usiąść na kolanach nielubianej cioci. Każemy przytulić Dziadka, do którego dzieci mają awersję i być zawsze miłym dla sąsiadów. Następnie oczekujemy, że nasze dzieci jakimś magicznym sposobem będą rozumiały, czym są granice osobiste i że mają reagować, kiedy ktoś każe im robić coś, czego nie chcą. A przepraszam, gdzie miały się tego nauczyć? Jako trenerki WenDo mamy też takie doświadczenie, że uczestniczki podczas warsztatu wyzwalają ponownie swój głos i siłę, stłamszone bardzo często właśnie w domu i w rodzinie. Bo przecież nie wypada krzyczeć, czy nawet głośno się śmiać.

stop przemocy wobec kobiet

Dziewczynki często są również przekonywane przez rodziców do uległości, w stosunku do rodzeństwa i kolegów w szkole. Czy ciągłe ustępowanie może w przyszłości skutkować tym, że jako dorosłe kobiety nie będą potrafiły walczyć o swoją niezależność?

Edukacja dzieci to zdecydowanie ważna droga do tego, jakimi osobami będą w przyszłości. Należy dzieci obojga płci wychowywać tak, by nie kierować się stereotypami i utartymi rolami. Uczmy zarówno chłopców, jak i dziewczynki szacunku do siebie i innych. Wzmacniajmy w dziewczynkach pewność siebie, a w chłopcach umiejętność szanowania zdania drugiej osoby.

 

Pracując z dziećmi masowo spotykałam się z sytuacjami, w których dziewczynka była namawiana przez rodzica np. do wspólnego tańca z kolegą, mimo tego że nie miała na to ochoty. Czy jeśli damy naszej 5-letniej córce komunikat, że odmawianie koledze jest czymś złym, to czy jako nastolatka może bardziej ulegać chłopcom np. w kontaktach fizycznych?


Tak, oczywiście! Powinniśmy uczyć naszej dzieci asertywności, a nie zmuszania się do czegoś, czego nie chcemy.

Jakie wartości powinni przekazać córkom rodzice, aby wychować je na silne i odważne osobowości?

Przede wszystkim dostrzec ich wewnętrzną siłę, zdolności i wspierać je w ich działaniach. Jako trenerki WenDo zawsze powtarzamy, nawet dorosłym już kobietom, że na warsztacie nie uczą się być silniejszymi i odważniejszymi, tylko odkrywają się na nowo i wzmacniają to, co już mają w sobie!

jak stać się silną kobietą

Muszą znowu w siebie uwierzyć i przestać wciąż przejmować się tym, co pomyślą inni. Rodzice przede wszystkim powinni nie tłamsić i nie powinni osłabiać siły, kreatywności i poweru swoich córek. Ważne jest także uczenie tego, że zawsze mamy prawo do własnej decyzji, do odmowy i do zmiany zdania. Uczmy dziewczynki asertywnej komunikacji, czyli takiej, która bez agresji i poniżania drugiej osoby, w jasny i zdecydowany sposób komunikuje nasze potrzeby, granice, nasze zdanie. Pamiętajmy także o tym, aby uczyć szacunku do szanowania granic innych osób wszystkie dzieci. Bardzo ważne, aby chłopcy na każdym etapie swojego rozwoju uczyli się szacunku do kobiet, szanowania i nieprzekraczania granic drugiej osoby. Słuchania co druga osoba ma do powiedzenia.

Czym jest WenDo i dlaczego może pomóc kobiecie w walce o własną niezależność?

Metodą asertywnej komunikacji i przeciwdziałania przemocy wobec kobiet. Metodą, która wzmacnia naszą wewnętrzną pewność siebie, intuicję i siłę. Uczy jak w każdej sytuacji: w miejscu publicznym, na ulicy, w pracy, w domu – przestać czuć się bezradną i bezbronną. Uczy także, jak reagować na próby przekraczania naszych granic natychmiast, kiedy to się dzieje. To bardzo ważne, aby nie pozwalać takim sytuacjom dalej się rozwijać. Podczas warsztatu uczestniczki wzmacniają poczucie pewności siebie i poczucie własnej wartości. WenDo pomaga rozwiązywać konflikty, przełamać stereotypy i obawy, poczucie winy i wstyd.

Wzmacnia także umiejętność podejmowania dobrej dla siebie decyzji i utrzymywania jej. Od „zwykłej” samoobrony WenDo różni się między innymi tym, że nie jest to typowa samoobrona fizyczna. Ogromne znaczenie ma asertywność, komunikacja i psychika. WenDo jako sztuka samoobrony psychicznej pokazuje, jak ważna jest umiejętność rozwiązywania konfliktów, a przede wszystkim podtrzymywanie komunikacji, niezrywanie kontaktu. Jest to ważny aspekt WenDo jako profilaktyki przemocy. WenDo jest metodą dla kobiet w każdym wieku i o każdym poziomie sprawności fizycznej.

Gdzie organizowane są kursy i jak można się na nie zapisać?

Na stronie internetowej http://wendo.org.pl jest lista trenerek z całej Polski. Polecamy kontakt do trenerek ze swojej okolicy. Warsztaty organizowane są w różnych terminach i dla różnych grup wiekowych. Można również samodzielnie zorganizować warsztat, zebrać uczestniczki i zaprosić trenerkę. Warsztat to dwa dni kontaktu z własną siłą. Jak po warsztacie napisała jedna z uczestniczek: „WenDo to dla mnie ponowne zaprzyjaźnienie się z samą sobą. W końcu jak prawdziwa przyjaciółka chcę o siebie dbać, sobie ufać i siebie wspierać. Taka jest moja decyzja!”.

Dziękuję za rozmowę.

Anna Chęć i Alina Kula

Od 2012 roku prowadzą Fundację Pozytywnych Zmian, trenerki WenDo, absolwentki Studium Przeciwdziałania Przemocy, organizatorki wielu wydarzeń edukacyjnych, strażniczych i pomocowych.

Jeśli chcecie dowiedzieć się więcej o ich działaniach zapraszam do kontaktu:

www.pozytywnezmiany.org

biuro@pozytywnezmiany.org

Jeśli chcesz pomóc Alinie i Ani w ich działaniu wystarczy, jeśli przeznaczysz właśnie im swój 1 % podatku. Ten niewielki gest może zdziałać cuda.

Fundacja Pozytywnych Zmian miedzy innymi prowadzi profilaktykę przez teatr i bajki dla dzieci, oraz spektakle dla dorosłych pod hasłem:

„Robimy sztukę przeciwko przemocy, twórz z nami kulturę równości i bezpieczeństwa!”.

Możesz wesprzeć te działania.
Przekaż Fundacji Pozytywnych Zmian swój 1% podatku.
Oto odpowiedni numer KRS 0000412714

rozwój osobisty dla mam

Autorka: Magdalena Nowak

Wieloletnia animatorka społeczna, specjalistka ds. komunikacji oraz organizatorka wydarzeń dla kobiet. Z pasji trenerka umiejętności społecznych. W wolnym czasie uwielbia eksperymentować w kuchni oraz czytać książki.

Powiązane tematy na blogu:

Jak odczarować złość?

Jak przygotować dziecko do przedszkola? – wywiad ze znaną blogerką Panią Monią

O pierwszym pobycie dziecka na turnusie rehabilitacyjnym – wywiad z logopedą i opiekunką pracującą w Szpitalu w Kudowie Zdrój

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *